عود یکی از سازهای زهی-مضرابی کهن در موسیقی خاورمیانه و ایران است که با مضراب یا پیک نواخته میشود. این ساز دارای کاسهای بزرگ و گلابیشکل، دستهای کوتاه و بدون پرده (فرت) است و معمولاً ۱۰ تا ۱۲ سیم در قالب ۵ یا ۶ جفت سیم دارد. صدای عود گرم، عمیق و بم است و از ارتعاش سیمها و تشدید در کاسه چوبی آن تولید میشود.
عود به دلیل توانایی بالا در اجرای ملودیهای پیچیده و بیان احساسی غنی، هم در تکنوازی و هم در گروهنوازی نقش مهمی دارد و یکی از سازهای کلیدی در موسیقی سنتی و مقامی منطقه به شمار میرود.
این ساز ریشهای بسیار قدیمی دارد و نمونههای آن در تمدنهای باستانی بینالنهرین و ایران دیده شده و بعدها به موسیقی عربی، ترکی و اندلس نیز راه یافته است.
