تار یکی از مهمترین سازهای زهی موسیقی سنتی ایران است که با مضراب نواخته میشود. این ساز دارای کاسهای دو بخشی از جنس چوب، دستهای بلند و معمولاً شش سیم است که بهصورت جفتی کوک میشوند. صدای تار از ارتعاش سیمها و تشدید آن در کاسه ساز که روی آن پوستی نازک کشیده شده است، تولید میشود.
به دلیل توانایی بالای آن در اجرای ظرافتهای ملودیک، تحریرها و تکنیکهای مختلف نوازندگی، تار نقش مهمی در اجرای تکنوازی، گروهنوازی و آموزش موسیقی ایرانی دارد و از نمادهای برجسته فرهنگ موسیقایی ایران به شمار میرود.
تار در دوره قاجار به شکل امروزی خود تکامل یافت و به یکی از اصلیترین سازهای موسیقی دستگاهی ایران تبدیل شد.
